Zdawało mi się, że wiem, co dobre, a co złe.
Był jednak czas, że straciłam pewność.
Wszystko, w co wierzyłam, okazało się kłamstwem.
WYSTĘPUJĄ
Jesienią 1821 roku ruszyłam sama w drogę.
Daleko od wszystkiego, co znałam.
Nie miałam już nikogo na świecie poza ciotką, którą spotkałam raz.
To do niej właśnie jechałam na krańce świata,
na wrzosowiska Bodmin.
KARCZMA JAMAJKA
Trzeba ci męża, który o ciebie zadba. Idź za Neda.
- To dobry chłopak. - Radziłaś małżeństwo z miłości.
- Zmieniłaś zdanie? - Skądże!
Matka nie powiedziała o swojej chorobie.
Jej śmierć była ciosem.
Mary!
Wyjdź za mnie!
Kiedy odeszła...
przyjaciel z dzieciństwa bardzo chciał, żebym została.
Ale go nie kochałam. Myślałam, że nie potrzebuję miłości.
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI
Wkrótce przekonałam się, jaka groźna jest dziewczyna,
która wie, czego chce.
REŻYSERIA
Koniec jazdy!
Przemytnik?
Dają za niego 10 funtów. Będzie za co pić!
Zmienia pan konie? Jadę do karczmy Jamajka.
- Pracy tam nie dadzą. - To karczma wuja.
Pozdrów go od Legassika.
Jak ci na imię?
Mary.
Dyliżanse nie zatrzymują się już przy Jamajce.
Ale tam właśnie jadę.
- Niestraszny mi znój. - To pustkowie.
- Zamieszkane przez duchy! - Ich też się nie boję.
A czego?
Który ukradł mi konia?
Zawiezie mnie pan, czy mam iść?
Joshua Merlyn?
Zastałam ciotkę?
Ciotkę Patience.
Nazywam się Mary Yellan.
Patience!
Jakaś podfruwajka do ciebie!
Co się dzieje?
Ciocia?
Mary? To ty?
Przyjechałaś z matką?
Umarła.
Miesiąc temu. Nie dostałaś mojego listu?
Nie.
Chciała, żebym tu przyjechała. Nie mam gdzie się podziać.
- Nie możesz zostać! - Może! Będzie pracować. Prawda?
To dobra dziewczyna - widać.
Nie sprawi kłopotu.
To zależy...
czy jest ułożona, czy gryzie?
Powinna była urodzić się chłopakiem.
Milcz!
Ja i ona się rozumiemy.
Nakarm ją.
Umiera z głodu.
Nie przejmuj się wujem. Wszyscy go tutaj szanują.
Przynosi mi kwiaty.
Siadaj.
Koniaku?
Nie pijesz?
A ja - tak.
Piję i piję...
Wtedy gadam.
Ale jeśli ty będziesz za dużo mleć ozorem, złamię cię
i zmuszę do posłuszeństwa.
Za dużo gadasz!
Wiem, że mnie kochasz. To boli.
Mieszkamy na odludziu.
Dlatego trzymam się kurnika.
- Dlaczego nie ma klientów? - Wuj nie daje noclegów.
Żeby nas kto nie pomordował we śnie.
- Z czego żyjecie? - Nie brak nam klientów!
Farmerzy i górnicy przychodzą wieczorami.
- Powiedz... Masz ukochanego? - Nie.
Znajdziesz. Stracisz dla niego głowę
i pobiegniesz do ołtarza.
Wyjdę tylko za tego, którego pokocham.
- Większość żon to niewolnice. - Zmienisz zdanie.
Na pewno!
Wuj mówił, że jest jedwab do kupienia.
Chiński. Niedrogi. Mogłybyśmy uszyć sobie suknie.
To przemycony jedwab?
Wuj ma kolejną gębę do wyżywienia, nie na wszystko mu starczy.
Mogę nie jeść.
Przemytnicy zabili mi ojca, nie będę napychać im kabzy.
W takim razie będę chodzić w łachmanach!
I marznąć!
Przywiozłam ci.
Noszona, ale bez dziur.
Dziękuję, kochana.
Nie wyglądam schludnie.
Skąd!
Uważaj na siebie. Dostosuj się.
Żeby nic ci się nie stało.
Wuj wyszedł, umyj się.
Uważaj! Ktoś może sięgnąć po to, co oferujesz...
ślicznotko!
Nie oferuję.
- Gentelman by to wiedział! - Mam za swoje!
I nie nalałby sobie piwa bez wiedzy karczmarza.
Znam go.
Ale zabierz, jeśli chcesz.
- Przyszedłem spytać, jak się masz. - Koniokrad?
Tym dla ciebie jestem?
Mężczyzna bez uczciwego zajęcia wcale nim nie jest.
Czego szukasz?
Kłopotów?
Nie wolno mi odwiedzić brata?
Podoba ci się moja nowa zabawka?
Moja!
Czego chcesz?
Do Launceston przyjechał nowy sędzia.
Obiecał zwalczyć przemyt. Wiem!
Co zrobisz?
- Trzeba się przyczaić. - Jak? Ktoś sypie.
Jak to?
Celnicy zgarnęli towar. Ktoś im donosi.
- Wiedziałeś? - Nie.
- Tym bardziej trzeba się przyczaić. - Dziś dotrze do brzegu ładunek.
- Sprowadź konie. - Nie.
- Nie? - Nie.
Chcesz, żebym zawisł?
Odejdź!
- Ciociu... - Nie!
Nie powiedziałeś.
Mogłaś zgadnąć z moich manier.
Długo zostaniesz?
Szkoda, żeby taka dziewczyna się marnowała. Trzeba ci męża!
Wszyscy wiedzą, czego mi trzeba.
Posłuchaj: uciekaj stąd.
Nie daj się wmieszać w to, co tu się dzieje.
Masz na myśli przemyt? Domyśliłam się! Nie jestem głupia!
Jesteś, skoro o tym krzyczysz.
To zło!
Przemytnicy oszukują się, że nikomu nie szkodzą.
To nieprawda.
Nie mam gdzie się podziać.
Trzymaj język za zębami, albo ściągniesz na siebie nieszczęście.
Powiedział koniokrad.
Kiedyś zapłacę za swoje winy.
Weź klacz - jest twoja.
Nie chcę.
Bierz! Kiedy zechcesz uciec - przyda się.
Mary!
Rozgościła się panienka?
Mam na imię Harry. Miło popatrzeć na ładną buzię.
Nieczęsto nam się to zdarza.
Dziś stąd uciekła, ale wróciła.
Lepiej nie wchodzić na bagna. Joss stracił w nich brata.
Nie dało się go wyciągnąć...
patrzyłem, jak umierał.
Lepiej tam nie chodź.
Cakey czeka w wychodku.
Patience!
- Daj szmatę. - Podetrzyj mu dupę!
Idziemy!
Thomas, ty też.
- Uważaj na tego! - Zszedłeś na złą drogę?
Proszę.
Nie chcę pieniędzy, tylko ciebie!
Mamy sprawę do oberżysty.
Jest w środku.
Chodźmy stąd! Proszę!
Joss Merlyn?
Pływam dla Kampanii Wschodnio - Indyjskiej.
Przewozimy najlepszy koniak.
Co mi do tego?
- Myślałem... - Że co?!
Że możesz grać z mężczyznami?
Powiem, kiedy będziemy tędy przepływać,
- wyrzucę beczki za burtę. - Kusząca oferta.
Nie dla ciebie.
Wyjdź!
Cakey polał się piwem.
W hotelu Książę Jerzy barmanka pracowała.
Jej pani była damą, dobrego pana miała.
Wiedzieli, że dziewczyna ze wsi - niewinna, prosta.
Mieli ją więc na oku, by nikt jej wianka nie dostał.
Dobrze stracić wianek z prawdziwym mężczyzną!
W porządku?
Joss!
Już po nas! Zgarnęli chłopaków!
Nie dotarli do plaży! Towar wciąż pływa.
Przeproś!
Błagam o wybaczenie.
Ruszamy! Harry, konie!
Ktoś nas wsypał - jak nic!
Patience! Haki!
Trzeba wyciągnąć towar.
Nie idę!
Pójdziesz, albo zostaniesz z Eli'em.
Pomóż!
Nie osądzaj, skoro nie rozumiesz!
Widziałem ludzi Merlyna!
Daleko nie uciekli!
- Zephania nie przyszedł. - Bo mu zakazałem.
- Nie on donosi. - Może Abe?
Też się nie zjawił - a miał być.
Kiedy skończymy...
sprowadź go do karczmy.
Mary!
Proszę.
Jedwab?
Niech ciotka weźmie.
Abe!
- Gdzie się podziewałeś? - Nigdzie.
Musieliśmy cię szukać!
Rozchorowałem się.
Idźcie do domu!
Nie oszukałbym cię!
To nie ja!
Przysięgam na grób matki: nie jestem wtyczką!
Skąd urzędnicy wiedzieli?
Myślałem, że Zephania im doniósł...
ale to nie on!
Kto sypie, umiera!
- To nie ja! - A kto?
Nie wiem.
Kłamiesz!
- Nie mógłbym! - Dlaczego łżesz?
Wierzę mu.
Decyduj.
Zrób to.
Znam go całe życie.
Ma żonę i dziecko.
Co z nim zrobić?
Ciociu!
Ciotka przygotowała śniadanie. Zjedz!
Jest śmietana do chleba.
Jeszcze?
Dobre!
Ciociu! Porozmawiajmy!
Sprowadzili tu wczoraj człowieka.
Widziałam! Mieli linę...
Pomóc ci?
Nie.
Ukryłam się w komorze. Był tam człowiek.
- Wuj powiesił Abe'a. - Coś ci się przyśniło!
Słyszałaś, co mówili.
I masz podbite oko.
Sama zrobiłam sobie krzywdę! Potknęłam się na kamieniu.
Widziałaś!
Mary!
- Dokąd idziesz? - Trzeba kogoś powiadomić!
O czym? O twoim śnie? Napytasz mi biedy!
Próbuję cię ratować!
Nie widzisz? Dlaczego dajesz sobą pomiatać?
- Boisz się! - To prawda.
Też powinnaś. Dobrze, że wuj nas chroni.
To ten drugi...
który się skrywał.
Wydaje polecenia.
On mnie uderzył.
Kto to?
Jeśli powiem, umrę.
- Koniec z tym! Obronię cię. - Nie wydasz nas!
Przecież cię karmimy!
Poślę za tobą wuja!
Przyprowadzi cię!
Jest tu konstabl?
Tak. To Eli Brown.
Nazywam się Francis Davey.
Mary Yellan.
Przyszłaś do mnie?
Nabrudziła w kościele!
To moja siostra.
I Beth, która nam pomaga.
Miło mi.
Mary ma do mnie sprawę, zostawcie nas...
Nie!
Jesteś tu od niedawna?
Tak, mieszkam w oberży.
W domu bożym jest miejsce dla każdego.
Jesteś krewną karczmarza?
Pani Trelawn żali się, że Abe nie wrócił do domu.
- Leży gdzieś pijany. - Liczę, że przyjdziesz na mszę.
Warto.
Jest dobry.
Nie pożałujesz.
Dziękuję, że nic nie powiedziałaś.
Potrzebujemy pieniędzy.
Bierzemy ślub.
Muszę iść.
Stój!
Nie ruszaj się.
Wyciągnij mnie, proszę.
Klacz ominęłaby bagno.
Pomóż mi!
Proszę.
- Brat cię ostrzegał. - Nie słucham go.
- Wrzosowiska są niebezpieczne. - Ludzie też.
- Jak ty. - Ja?!
- Przecież cię uratowałem. - Ale najpierw nastraszyłeś!
Byłeś w nocy w karczmie.
Zamordowaliście człowieka.
- Morderstwo to grzech? - Oczywiście!
A jeśli żołnierz musi zabijać? Na wojnie?
Z rozkazu?
To twoja wymówka?
Byłeś na wojnie, więc wszystko ci wolno?
I śpisz spokojnie?
Nie wiesz wszystkiego.
Uważaj, co komu mówisz.
Dokąd się wybierasz?
- Do sędziego? - Nie twoja sprawa.
Idziesz w złą stronę.
Do Launceston!
Widziałem sędziego, jak jechał do oberży.
Przekonasz się!
Zrób coś dla mnie. Nie mów, że mnie widziałaś.
Proszę.
Przyjdę do ciebie niedługo!
Sędzia przyjechał. Byłaś u niego?
Dziewczyno! Co tutaj robisz?
To ich siostrzenica.
Tylko nie to!
- Kto ostrzegł Jossa? - Nie rozumiem...
Dziewczyno!
Co tutaj się dzieje?
Przyjechałam ledwie kilka dni temu.
Gdzie jest brat właściciela?
Wiesz?
Nie znam go.
Nie spocznę, póki Joss nie zadynda!
Daję słowo!
Dziękuję ci, Mary, kochana.
Mój Jossey to dobry człowiek.
Od teraz jesteś jedną z nas.
Okłamałam sędziego i sumienie nie daje mi spokoju!
Mary pomoże nam oskarżyć wuja.
Powinna dbać o swoich.
Nie wiadomo, do czego Merlyn jest zdolny.
- Wuj wykonuje polecenia. Twoje? - Jak myślisz?
- Gardzę złodziejami. - Ale mnie lubisz.
Nie.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Agnieszka Stelmaszyńska